LastPoint Verzekeringen (Rialto)

LastPoint nieuws
Moeilijk verzekerbaar

Zaterdag 17 december 2011

Geschreven door: André de Vos (Journalist Financieel Dagblad)

Onverzekerbare risico’s bestaan nauwelijks. Maar wie een vlekje heeft, betaalt wel de hoofdprijs. Tenzij de verzekeraar niet oplet.

Michel Gerritsen had onlangs weer een bijzondere klant. Een mevrouw die een inboedelverzekering wilde afsluiten, maar onverzekerbaar was omdat ze brand had gehad vanwege een illegale wietplantage in huis. ‘Als je dan even doorvraagt, blijkt zo’n verhaal net even anders te liggen dan je denkt’, vertelt hij. ‘Die mevrouw heeft haar foute partner aan de kant gezet en wil haar leven beteren. Dan kijken we toch of we nog iets kunnen regelen.’

Gerritsen werkt bij LastPoint, een tussenpersoon die verzekeringen afsluit voor mensen met ‘een vlekje’, zoals het eufemistisch heet. Ex-gedetineerden, automobilisten met een lange schadehistorie, mensen die de verzekering hebben opgelicht, wanbetalers. Kortom, iedereen die elders de deur wordt gewezen. ‘We geven mensen een laatste kans’, zegt Gerritsen. Veel klanten van LastPoint zitten aan de onderkant van de samenleving. Maar niet alleen. Brokkenpiloten komen in alle lagen van de bevolking voor, net als fraudeurs. Gewone verzekeraars willen er hun vingers niet aan branden. Dat hoeven ze ook niet. Verzekeraars hebben, met uitzondering van de basiszorgverzekering, immers geen acceptatieplicht. Ze mogen weigeren wie ze willen.

Altijd terecht
Er is één verzekeraar waar consumenten bijna altijd terechtkunnen, via tussenpersonen als LastPoint: Rialto, onderdeel van de Verenigde Assurantiebedrijven Nederland (VAN), een samenwerkingsverband van twaalf verzekeraars. Rialto had vroeger de toepasselijker naam Terminus en is voor veel verzekeringszoekers inderdaad het eindpunt. Als het hier niet lukt om een verzekering te krijgen lukt het waarschijnlijk nergens.

Met Rialto neemt de verzekeringswereld zijn ‘maatschappelijke verantwoordelijkheid’, zegt directeur Leo Bechtold van VAN. ‘Wij richten ons op alles wat de reguliere verzekeringsmarkt niet aankan’, vertelt hij. En, zo benadrukt hij, dat is niet alleen de dubieuze doelgroep van ex-criminelen, dronken rijders en fraudeurs. Rialto verzekert ook praalwagens, de superbus van Wubbo Ockels, golfkarretjes en lama’s. Bechtold: ‘Ook een ouder van een epileptisch kind dat al drie keer door een winkelruit is gevallen kan bij ons terecht voor een aansprakelijkheidsverzekering.

En als er een nieuw product op de markt komt dat mensen willen verzekeren, zoals destijds de Segway, zijn wij vaak de eerste die dat doen. Van onverwachte fenomenen moeten we het hebben.’ Moederbedrijf VAN doet tevens de atoompool en de herverzekering van terrorismeschade, grote risico’s die onverzekerbaar zijn bij individuele verzekeraars.

Rialto is er niet als winstmaker voor de verzekeringsbedrijven, maar het bedrijf moet wel uit de kosten komen. Lastig, met onvoorspelbare risico’s en soms onbetrouwbare klanten. Aan de dienstverlening van Rialto hangt dan ook een stevig prijskaartje. De premie is al snel twee tot drie keer hoger dan bij een gewone verzekeraar, soms nog veel hoger. Dat wordt veel klanten te gortig. Een risico dat theoretisch te verzekeren is, kan daardoor praktisch een probleem worden, zeker bij mensen met een laag inkomen.

Rialto doet uitsluitend schadeverzekeringen, met WA-autoverzekeringen als belangrijkste activiteit. Immers, een autoverzekering is verplicht, ook voor mensen die meerdere ongelukken hebben veroorzaakt of dronken achter het stuur hebben gezeten. Naar schatting rijden er in Nederland zo’n 250.000 mensen onverzekerd rond. Bechtold: ‘Wij krijgen wel eens het verwijt dat we gevaarlijke sujetten op de weg houden. Maar die mensen stappen toch wel in de auto. Dan kunnen ze maar beter verzekerd zijn.’

Verzekeringsdatabase
Verzekeraars zijn niet verplicht klanten voor schadeverzekeringen te accepteren. Ze proberen de grootste risico’s voor auto-, brand-, aansprakelijkheids- en reisverzekering buiten de deur te houden. Of buiten de deur te zetten. Verzekeraars kunnen klanten royeren die te veel claims indienen, frauderen of premies niet betalen.

Om potentieel risicovolle klanten te traceren, hebben de gezamenlijke verzekeraars een eigen Centraal Informatiesysteem (CIS). Het CIS is vergelijkbaar met het BKR voor leningen. Alle schadeclaims die in Nederland bij verzekeraars worden gedaan, komen in het systeem terecht. In totaal staan er 15,5 miljoen claims in het CIS. Dat is de oogst van de afgelopen vijf jaar; zo lang worden de claimgegevens bewaard. In het CIS staat niet vermeld of een claim terecht is of niet. Ook de hoogte van de claim wordt niet standaard vermeld: het is aan de verzekeraar om die gegevens door te geven.

Het type verzekering (brand, reis, auto, aansprakelijkheid) wordt wel bijgehouden. Zo kan de verzekeraar de schadegeschiedenis van een nieuwe klant beoordelen, ook al vult die klant een aanvraagformulier niet juist in. Het CIS is er alleen voor schadeverzekeringen. Bij de meeste andere verzekeringen spelen doorgaans gezondheidskwesties en die gegevens mogen niet worden opgeslagen.

‘Speciale meldingen’
In het CIS staan ook de gegevens van mensen die van de rechter een (tijdelijke) rijontzegging hebben gekregen en mensen die uit hun verzekering zijn gezet. En er zijn ‘speciale meldingen’ voor mensen die hebben gefraudeerd met verzekeringen. Van deze gevallen worden de gegevens acht jaar bewaard.

Opvallend is dat slechts 20.000 mensen met zo’n speciale vermelding in het CIS staan, terwijl volgens onderzoek van het Verbond van Verzekeraars een op de acht verzekerden volgens eigen zeggen wel eens fraude heeft gepleegd met verzekeringen. Dat zou betekenen dat slechts een wordt geregistreerd.

Alleen fraudegevallen waarvan verzekeraars honderd procent zeker zijn, komen in het CIS, verklaart CIS-secretaris Roelof Visscher. ‘Als we meer mensen willen opnemen als “speciale melding”, moeten we ruimere criteria voor het registreren van fraudeurs hanteren, en dat willen we niet. Of verzekeraars moeten meer fraudesignalen onderzoeken. En dat kost tijd en geld.’

De controle op slechte risico’s lijkt bij gewone verzekeraars eerder coulanter dan strenger te worden. Hoewel er geen indicatie is dat het aantal fraudegevallen, schadeclaims en wanbetalers afneemt — eerder het tegenovergestelde — neemt het aantal klanten van laatstekansverzekeraar Rialto af. De omzet van Rialto is nog geen €20 mln. De schade door verzekeringsfraude wordt geschat op één miljard. ‘Wij zijn groot in nieuwe en afwijkende risico’s, maar risico’s in bestaande verzekeringen blijven steeds vaker bij de gewone verzekeraar’, zegt VAN-directeur Bechtold.

Dat komt onder meer doordat nieuwe producten, zoals de Segway, na verloop van tijd ook door gewone verzekeraars worden gedekt.Maar het heeft ook te maken met de toename van internetverzekeringen, de daardoor groeiende concurrentie tussen schadeverzekeraars en de noodzaak van verzekeraars om nieuwe klanten zo veel mogelijk via goedkope halen.

Er is sprake van een paradoxale situatie: verzekeraars moeten te grote risico’s eigenlijk buiten de portefeuille houden om een goede winst te maken, maar door de lagere winsten op schadeverzekeringen wordt er niet geïnvesteerd in betere risicoanalyse. Daardoor blijven ongewenste risico’s binnenglippen.

Bechtold:‘In de strijd om marktaandeel worden alle risico’s aangenomen. Het is soms te makkelijk om een verzekering af te sluiten. Er worden te weinig vragen gesteld, klanten met extra risico vallen te weinig op.’Dat is goed nieuws voor mensen met een dubieuze of beroerde schadehistorie, maar slecht nieuws voor de oppassende klant. Die betaalt de rekening. Het probleem is het ontbreken van maatwerk.

Verzekeraars moeten veel scherper zijn op slechte risico’s, vindt tussenpersoon Gerrit-Jan Doorneweerd. ‘Er zijn veel meer onverzekerbare risico’s dan de verzekeraars ontdekken. Ze gaan te veel uit van de gemiddelde klant. Alleen echt extreme gevallen worden er uit gehaald. Er wordt te weinig aan persoonlijke risicoanalyse gedaan. Waarom wordt bij een brandverzekering niet gevraagd of iemand brandmelders in huis heeft? Daar hoef je niet eens consequenties aan te verbinden voor de premie. De vraag stellen maakt mensen al veel bewuster van het risico dat ze lopen.’

De premie bij Rialto is al snel twee tot drie keer hoger dan bij een gewone verzekeraar.